w tym topicu bede chcial wyjasnic jak przeprowadzic dobrze naprawe blacharsko-lakierniczą tak zeby to mialo ręce i nogi
![Oczko ;)](./images/smilies/AA-eye.gif)
widze ile niektórzy z nas wkładaja w takie roboty i i pasowalo by zeby to bylo zrobione dobrze
wiekszosc tekstów zapożycze z profi forum lakierniczego bo ja nie umiem opisać co i jak zeby inni zrozumieli
![Język :razz:](./images/smilies/A-jezyk.gif)
zaczynamy !!!!!
KOROZJA :
CYTAT :
Dostałem na e-mali zapytanie od Tomka, w sprawie gruntu reaktywnego i epoksydu ale zasadniczo w sprawie celowości ich stosowania. Tak generalnie to aspekt ten koncentruje się wkoło korozji i walki z tym "dziadostwem"
![Uśmiech :)](./images/smilies/AA-usmeich.gif)
Tu na forum jest już kilka tematów jak sobie radzić i czego używać. Nie ma jednak tematu w którym można by znaleźć informacje z czym tak naprawdę walczycie skrobiąc wżery i skąd to się bierze. Wklejam tu swoją mega długą i nudną odpowiedz na przesłane zapytanie. Może znajdziecie w tym jakiś punkt zaczepienia do dyskusji, czy wymiany doświadczeń, albo uzupełnicie ciekawymi linkami netu i radami.
PYTANIE :
Ostatnio czytałem temat, w którym Pan się wypowiadał i nie mogę tego zrozumiec, poniewaz jest powiedziane że:
1..czysta gola blacha - podklad EPOKSYDOWY.
2.blacha zarazona ruda - podklad REAKTYWNY + podklad AKRYLOWY. "
1. I teraz się zastanwiam, czysta gola blacha jako grunt - podkład epoksydowy, ( i czy na to mozna klasc kit i na koniec podklad akrylowy ? )
2. Gdy nie można do końca blachy wyczyścic ... ostatecznosc podklad reaktywny + akrylowy .... i jak teraz klasc szpachle, gdy tego potrzebuje ?
(bo na akrylowy podobno nie mozna klasc kitu)
Odpowiedź :
Panie Tomku !
Grunt epoksydowy ma takie same zdolności antykorozyjne jak podkład reaktywny. Żaden z tych materiałów nie cofa skutków jakie korozja ( utlenianie się metalu ) już wyrządziła. Oba działają w taki sposób, że skutecznie odcinają dostęp tlenu do metalu, a precyzyjniej do węgla jaki jest w stopie stali ( Węgiel, Żelazo, Grafit, Węglik Żelaza )
ograniczając tu niekorzystne zjawisko
To troszkę skomplikowane, ale jak Pan poszpera w necie to znajdzie tam informacje o tzw. korozji elektrochemicznej czyli właśnie korozji atmosferycznej najczęściej atakującej nadwozie samochodu. Znajdzie Pan także bez trudu informacje o tym, że występuje jeszcze kilka innych rodzajów korozji czyli rozwarstwiania się stali. Może to być spowodowane np. napięciem wewnętrznym metalu ( na krawędzi elementu lub w miejscu przetłoczenia ). Co to oznacza ? ... Tylko tyle że walka z korozją w lakierni samochodowej wymierzona jest tylko w jeden jej rodzaj ... w korozję elektrochemiczną ( atmosferyczną ) i z zasady
koncentruje się na odcięciu dopływu tlenu, elektrolitów i soli do powierzchni stali. Gdy korozja pojawia się w miejscach styku powłoki ochronnej i jakiegoś elementu osprzętu to wielce prawdopodobne jest że powłoka straci spójność w tym miejscu i do stali dostanie
się ponownie sól i elektrolit z powietrza atmosferycznego powodując korozję. Dlatego konkretne model pojazdów korodują w tych samych miejscach bez względu na użyte do naprawy materiały. Gdy korozja pojawiła się na płaskiej powierzchni to jest wielce prawdopodobne że po prawidłowej naprawie pojazdu nie wystąpi ona już w tym miejscu. Co oznacza prawidłowa naprawa ?
Po pierwsze to usunięcie tlenku żelaza i luźnych utlenionych już części blachy ( szlifowanie ). Potem szczelne zamkniecie dostępu powietrza do powierzchni metalu zanim zacznie się formowanie powłoki dekoracyjnej zawierającej wypełniacze w szpachli i podkładzie akrylowym. Te materiały są higroskopijne czyli chłoną wilgoć jak gąbka. Nie mogą się stykać z powierzchnią stali bo to tylko kwestia krótkiego czasu jak stal zareaguje. Nie wypuszcza się z lakierni samochodu w kicie szpachlowym czy podkładzie akrylowym ... nawet na chwilę.
Tu docieramy do sprawy o którą Pan pytał. Przykro mi że do wielu lakierników nie trafiła jeszcze ta oczywista prawda że nie kładzie się wypełniaczy na goła blachę bo robi się w ten sposób więcej złego niż dobrego. Tu nie chodzi już o to czy poliester trzyma się lepiej stali
czy gruntu. Tu chodzi wyłącznie o przenikalność wypełniacza. Dowodzenie że poliester nie odpada przy szlifowaniu od gołej blachy jest bezsensowne bo o nie oto w tym chodzi. Dopóki wiedza o korozji była w powijakach stosowano kity poliestrowe na gołą stal. kilkadziesiąt lat wstecz nie było poliestrów tylko szpachle nitro. Te wymagały nakładania na podkład gruntujący. Gdy pojawiły się poliestry trzymające się stali nie było dla nich odpowiednich gruntów. w efekcie brak wiedzy o korozji, brak odpowiedniego gruntu i wreszcie możliwość rezygnacji z podładowania przed lakierowaniem spowodowało że powszechnie w lakierniach aplikowano poliester na goła blachę i niestety niektórzy
lakiernicy nadal żyją w nieświadomości że technologia się już zmieniła.
W sprawie gruntu reaktywnego i epoksydu musi Pan mieć świadomość tego że tu nie ma porównania który jest lepszy, a który gorszy przy walce z korozją. Oba robią tylko jedno. Ocinają dostęp tlenu i wilgoci do stali. Grunty reaktywne mają pewną przewagę bo są one
materiałami mocno penetrującymi i potrafią się wiązać ze stalą chemicznie, a nie tylko przez adhezje czyli przyleganie. Nie są jednak receptą na powstrzymanie dalszego rozwoju korozji. Jednocześnie nie nadają się one jako podkład pod kit szpachlowy bo zawierają kwas który reaguje ze styrenem składnikiem chemicznym poliestru.
Gdy zda sobie Pan precyzyjnie sprawę z mechanizmu powstawania korozji i rodzajów korozji to znacznie łatwiej będzie z nią walczyć w lakierni. Wielu lakierników traktuje grunt reaktywny jak odrdzewiacz myśląc że stosując kwas zatrzymają, lub wyeliminują to zjawisko. Nie ma co prawda jasnego zakazu budowania powłoki ochronnej w układzie reaktywny + epoksydowy + poliester + akryl + lakier, ale są przeciwwskazania żeby poliester był aplikowany na grunt reaktywny czyli ze nie powinny te materiał znajdować się w jednej powłoce. Izolowanie ich to zły pomysł bo zawsze można coś przegapić. Znacznie lepiej jest trzymać się zasady że reaktywny tylko tam gdzie nie ma poliestru, a epoksydowy ... wszędzie i zawsze na golą stal. Nawet to po oczyszczeniu z korozji.
Musi Pan wiedzieć że odpowiednio dobierając materiały i sposób ich aplikacji można znacznie sprawniej chronić samochód przed korozją niż w przypadku gdy zaczynamy
stosować wszytki możliwe sposoby na raz np. cortanin, czy brunox na to reaktywny + epoksyd trochę poliestru akryl i lakier.
Tam gdzie stal jest czysta dobrym sposobem jest aplikacja gruntu epoksydowego pistoletem... ale tam gdzie są usunięte wżery korozyjne lepiej jest nakładać epoksyd
twardym pędzlem. Gdy dobiera Pan Kit szpachlowy dobrze jest zwrócić uwagę na to czy jego wypełniacz jest mineralny czy syntetyczny ( np. mikro kulki szklane ). Do tego warto wprowadzić zasadzę że im mniej materiałów i im cieniej są nanoszone formując w powłokę tym lepiej dla jej trwałości.
Proszę poszukać w necie informacji o korozji. To jest ciekawa strona bo niezbyt akademicka, czy profesorska. Tu można to zrozumieć intuicyjnie. Gdy zna się mechanizmy powstawania korozji zaczyna się zrozumieć dlaczego dywagację czy stosować reaktywny i epoksydowy jednocześnie, albo który z nich daje lepsze zabezpieczenie nie mają sensu. Grunt ma tylko jedno zadanie. Proszę też uwzględnić fakt z do zabezpieczeń antykorozyjnych statków, czy mostów nie stosuje się gruntu reaktywnego z tlenkiem cynku i kwasem ortofosforowym ... a przyzna Pan, że są one bardziej narażone na korozję niż karoseria samochodu.
to tak na rozpoczęcie ...
CDN.....